معرفی ظرفیت های کهگیلویه و بویراحمد در قاب عکاسان کشوری
یاسوج- مدیرکل فرهنگ و ارشاد اسلامی کهگیلویه و بویراحمد از اجرای برنامه ملی هنری تور تخصصی عکاسی با حضور عکاسان برجسته کشوری در سطح این استان خبر داد.
اگر افزایش هزینه سوخت در ایالت های چرخشی به نارضایتی از هزینه زندگی و عملکرد دولت فدرال تبدیل شود، بخشی از رأی دهندگان مستقل و حتی جمهوری خواه می توانند در انتخابات کنگره به دموکرات ها رأی دهند.

به گزارش مشرق ، بر اساس آخرین داده های انجمن اتومبیل آمریکا، تا زمان تهیه این گزارش قیمت بنزین به 4.47 دلار در هر گالن و قیمت گازوئیل به 6.48 دلار رسیده است. این اعداد در زمان شروع جنگ ایران به ترتیب 2.98 و 3.67 دلار بوده؛ بنابراین قیمت بنزین در طول جنگ ایران افزایش 50 درصدی و قیمت گازوئیل افزایش نزدیک به 77 درصدی داشته است؛ اما اهمیت اقتصادی این افزایش تنها در رشد قیمت خلاصه نمی شود.
براساس محاسبات دانشگاه براون، درصورتی که جنگ ایران نمی شد، قیمت بنزین در آمریکا تا روز گذشته به حدود 3 دلار و قیمت گازوئیل نیز به 3.79 دلار به ازای هر گالن می رسید. به بیان اقتصادی، خانوار آمریکایی برای خرید مقدار مشابهی از سوخت، اکنون منابع بیشتری از درآمد خود را به انرژی اختصاص می دهد. این افزایش هزینه، در شرایطی که درآمد اسمی خانوارها با همان سرعت رشد نکرده، به معنای کاهش درآمد واقعی و قدرت خرید خواهد بود.
درخصوص سوخت شاید اغلب توجه ها به سمت بنزین باشد؛ اما داده های رسمی آمریکا نشان می دهد اهمیت گازوئیل در اقتصاد آمریکا بعضاً از بنزین هم بیشتر است؛ چراکه گازوئیل تنها یک کالای مصرفی نیست، بلکه نهاده تولید و حمل ونقل محسوب می شود. کامیون ها، ماشین آلات کشاورزی و بخش قابل توجهی از تجهیزات صنعتی به گازوئیل وابسته اند؛ بنابراین افزایش قیمت آن می تواند با یک وقفه زمانی از بخش انرژی به هزینه تولید منتقل شود.
به همین دلیل، اثر اقتصادی گازوئیل را نمی توان تنها با تعداد خودروهای دیزلی سنجید، حتی خانواری که خودروی دیزلی ندارد، ممکن است از طریق افزایش هزینه حمل کالا، مواد غذایی و خدمات، بخشی از این شوک را پرداخت کند. طبق محاسبات دانشگاه براون، مجموع هزینه اضافی تحمیل شده به مصرف کنندگان آمریکایی از محل افزایش قیمت بنزین و گازوئیل تا روز گذشته به 110 میلیارد و 500 میلیون دلار رسیده است.
نکته جالب توجه در این موضوع، تحمیل بیشترین هزینه به مردم در ایالت های جمهوری خواه یعنی پایگاه رأی دونالد ترامپ و جمهوری خواهان و سپس به ایالت های چرخشی است. به نظر می رسد این داده ها می تواند در انتخابات آتی آمریکا برای حزب حامی ترامپ دردسرساز باشد.
قبض 110 میلیارددلاری جنگ برای خانوارهای آمریکایی
درحالی که رسانه های مخالف دولت ترامپ هر روز بخشی از هزینه ها و خسارت گسترده جنگ آمریکا علیه ایران را منتشر می کنند، اما در سمت دیگر نیز با تداوم قیمت های بالای سوخت، هزینه های خانوارهای آمریکایی روزبه روز در حال افزایش است. به عبارتی، جنگ ایران برای اقتصاد آمریکا صرفاً به هزینه های مستقیم نظامی و بودجه عملیات خارجی محدود نشده است. یکی از مهم ترین کانال های انتقال هزینه جنگ به اقتصاد داخلی آمریکا، شوک بازار انرژی است، شوکی که ابتدا در قیمت نفت و فراورده های نفتی ظاهر شد و سپس از مسیر هزینه حمل ونقل، تولید و توزیع کالا به خانوارها منتقل شده است.
براساس آخرین داده های وب سایت Iran War Energy Cost Tracker متعلق به دانشگاه براون، از زمان آغاز جنگ در 28 فوریه 2026، مجموع هزینه اضافی تحمیل شده به مصرف کنندگان آمریکایی از محل افزایش قیمت بنزین و گازوئیل تا روز گذشته به 110 میلیارد و 500 میلیون دلار رسیده است. از این رقم، 60.6 میلیارد دلار مربوط به بنزین و نزدیک به 50 میلیارد دلار مربوط به گازوئیل است. این ارقام به معنای میانگین افزایش هزینه 844 دلار برای هر خانوار آمریکایی از انتهای فوریه تا 19 سپتامبر است.
دانشگاه براون در بخش روش شناختی محاسبات خود توضیح داده است که این 110 میلیارد دلار را به عنوان هزینه مستقیم جنگ محاسبه نمی کند، بلکه مبنای محاسبه، مقایسه قیمت واقعی سوخت (قیمت فعلی) با سناریوی وضعیت بدون جنگ است؛ بنابراین رقم مذکور نشان دهنده هزینه اضافی ناشی از شکاف میان قیمت مشاهده شده و مسیر برآوردشده قیمت در صورت عدم وقوع جنگ است. در واقع اگر جنگ نمی شد، آسیب 110 میلیارد دلاری به خانوارهای آمریکایی وارد نمی شد.
شکست وعده بنزین 2 دلاری ترامپ
ثبت عدد 4.47 دلاری برای بنزین طی روز گذشته درحالی است که ترامپ در انتخابات ریاست جمهوری وعده رساندن بنزین به قیمت 2 دلار را داده بود، عددی که 2.2 برابر بنزین 2 دلاری وعده داده شده ترامپ است. این اعداد از این منظر قابل تأمل است که اگر مجموع هزینه های مازاد تحمیل شده به خانوارهای آمریکایی در بخش بنزین و گازوئیل را میان کل خانوارهای آمریکا تقسیم کنیم، به رقم 844 دلار به ازای هر خانوار می رسیم. این برآورد براساس داده های دانشگاه براون و مقایسه هزینه واقعی سوخت با برآورد هزینه در سناریوی بدون جنگ محاسبه شده است.
رقم 844 دلار برای هر خانوار، در مقیاس هزینه های جاری خانوار، عددی نسبتاً قابل توجه است و نشان می دهد افزایش قیمت انرژی چگونه می تواند بخشی از هزینه اقتصادی جنگ را مستقیماً به مصرف کنندگان آمریکایی منتقل کند. در نتیجه، جنگ ایران از یک شوک ژئوپلیتیک در بازار جهانی انرژی به یک شوک توزیعی در اقتصاد آمریکا تبدیل شده است. بخشی از هزینه آن مستقیماً در جایگاه سوخت پرداخت می شود، بخشی از طریق هزینه حمل و نقل و تولید به قیمت کالاها منتقل می شود و بخشی نیز از طریق کاهش درآمد واقعی خانوار ظاهر می شود.

بنزین و گازوئیل علیه رأی جمهوری خواهان
چند وقتی است که برخی از سیاسیون دموکرات به صورت نمادین به پمپ بنزین ها می روند و از کنار قیمت ها در مورد تبعات اقتصادی جنگ ترامپ علیه ایران بر خانوارهای آمریکایی هشدار می دهند. پرواضح است دموکرات ها به خوبی می دانند که در آستانه انتخابات کنگره افزایش قیمت سوخت می تواند از مسیر افزایش هزینه های رفت وآمد و حمل ونقل، مستقیماً بر هزینه زندگی خانوارهای آمریکایی اثر بگذارد و به یکی از موضوعات موردتوجه رأی دهندگان تبدیل شود.
بررسی داده های هزینه های تحمیل شده به خانوارها از مسیر افزایش قیمت بنزین و گازوئیل نشان می دهد توزیع جغرافیایی هزینه سوخت در آمریکا در حال حاضر به طوری است که می تواند در انتخابات میان دوره ای کنگره آمریکا در نوامبر 2026 به یک متغیر مهم در رفتار انتخاباتی برخی ایالت ها، به ویژه ایالت های رقابتی یا چرخشی و حتی ایالت های جمهوری خواه تبدیل شود.
در گزارش حاضر داده های هزینه خانوار (از هزینه بنزین و گازوئیل) دانشگاه براون به صورت ایالتی بررسی شده است. بررسی داده ها نشان می دهد اگر هزینه اضافی بنزین و گازوئیل ناشی از جنگ ایران را به تفکیک ایالت ها نگاه کنیم، یک الگوی سیاسی جالب توجه دیده می شود. براساس این داده ها، بیشترین هزینه ها عمدتاً به خانوارهای ایالت هایی تحمیل شده که در انتخابات 2024 پایگاه رأی جمهوری خواهان بوده اند. در صدر جدول ایالت وایومینگ با 2620 دلار قرار دارد. به عبارتی، جنگ ایران از محل هزینه بنزین و گازوئیل 2620 دلار به خانوارهای ایالت وایومینگ هزینه مازاد تحمیل کرده است.

پس از آن آلاسکا با 2248 دلار، داکوتای شمالی با 1783 دلار، نیومکزیکو با 1364 دلار، مونتانا با 1336 دلار، ایالت می سی سی پی با 1241 دلار، داکوتای جنوبی با 1199 دلار و یوتا با 1187 دلار قرار گرفته اند. حتی پس از آن ها نیز آیداهو، نبراسکا، تگزاس، آیووا، آلاباما و چند ایالت جمهوری خواه دیگر در سطوح بالای جدول دیده می شوند. طبق این داده ها، از 20 ایالتی که بیشترین هزینه خانوار را متحمل شده اند، 18 ایالت جمهوری خواه و تنها 2 ایالت دموکرات هستند.
این موضوع از نظر انتخاباتی اهمیت دارد، چراکه هزینه جنگ برای بسیاری از رأی دهندگان دیگر یک موضوع صرفاً ژئوپلیتیک نیست و مستقیماً به هزینه رفت وآمد، حمل ونقل، کشاورزی و در نهایت قیمت کالاها تبدیل شده است. در واقع، رقم بالاتر در این ایالت ها لزوماً به این معنا نیست که قیمت هر گالن سوخت در آن ها بیشتر بوده است، هزینه جنگ حاصل ضرب افزایش قیمت سوخت در میزان مصرف است. ایالت های روستایی، کم تراکم و متکی بر خودرو، کامیون و ماشین آلات کشاورزی، به دلیل مسافت های طولانی تر و مصرف بیشتر بنزین و به ویژه گازوئیل، شوک قیمت را شدیدتر احساس می کنند. افزایش اخیر قیمت گازوئیل نیز مستقیماً کشاورزان و حمل ونقل را تحت فشار گذاشته است.
البته تفاوت قیمت سوخت میان ایالت ها عوامل دیگری هم دارد، از جمله مالیات های ایالتی، ساختار پالایش و توزیع و استانداردهای زیست محیطی و فرمول های متفاوت سوخت. در طرف مقابل، بسیاری از ایالت های دموکرات در نیمه پایین جدول قرار دارند. ایالت نیویورک با 571 دلار، اورگن 608 دلار، مریلند 624 دلار، دلاور 679 دلار، نیوجرسی 682 دلار، ماساچوست 687 دلار و کالیفرنیا 667 دلار، ازجمله ایالت های دموکرات هستند که نسبت به ایالت های جمهوری خواه هزینه کمتری متحمل شده اند؛ بنابراین نقشه هزینه جنگ با نقشه سنتی رأی دهی آمریکا تا حدی معکوس شده است، به طوری که بخشی از حوزه هایی که معمولاً ستون رأی جمهوری خواهان محسوب می شوند، اکنون در معرض هزینه انرژی بیشتری قرار گرفته اند.
این تفاوت می تواند مستقیماً به انتخابات کنگره 2026 منتقل شود. نظرسنجی ها نیز نشان می دهند نگرانی درباره قیمت بنزین به شدت افزایش یافته و 56 درصد آمریکایی ها در ژوئیه 2026 گفته اند قیمت بنزین برایشان مسئله ای بسیار نگران کننده است.

نکته حساس تر، ایالت های چرخشی است. نوادا، آریزونا، جورجیا، کارولینای شمالی، ویسکانسین، میشیگان و پنسیلوانیا در میانه جدول قرار دارند، یعنی هزینه آن ها به اندازه وایومینگ و داکوتای شمالی نیست، اما آن قدر هم پایین نیست که بی اهمیت باشد. اگر افزایش هزینه سوخت در این ایالت ها به نارضایتی از هزینه زندگی و عملکرد دولت فدرال تبدیل شود، بخشی از رأی دهندگان مستقل و حتی جمهوری خواه می توانند در انتخابات کنگره به دموکرات ها رأی دهند. به همین دلیل، هزینه سوخت جنگ ایران فقط یک شاخص اقتصادی نیست، بلکه می تواند به یکی از کانال های انتقال نارضایتی اقتصادی به صندوق رأی تبدیل شود. نکته حائز اهمیت دیگر این است که در مقاطع مختلف، حتی ایالت هایی که بعدها به پایگاه های جمهوری خواهان تبدیل شده اند، در واکنش به شرایط سیاسی و اقتصادی به نامزد دموکرات رأی داده اند.
برای نمونه، در انتخابات ریاست جمهوری 1992، بیل کلینتون در ایالت هایی مانند مونتانا، لوئیزیانا، کنتاکی، میسوری، تنسی، اوهایو و ویرجینیای غربی پیروز شد، ایالت هایی که امروز عمدتاً در اردوگاه جمهوری خواهان قرار دارند. همچنین در 2008، باراک اوباما در ایندیانا پیروز شد؛ ایالتی که در سال های بعد به یکی از پایگاه های جمهوری خواهان تبدیل شد. این سابقه نشان می دهد که حتی در ایالت های با گرایش حزبی قوی نیز شرایط اقتصادی و سیاسی هر دوره می تواند بخشی از رفتار انتخاباتی رأی دهندگان را تغییر دهد. درنهایت با فرض اینکه قیمت بنزین و گازوئیل حتی بر رأی ایالت های جمهوری خواه اثری نگذارد، این داده ها نشان می دهد جریان ماگا به رهبری دونالد ترامپ در ایجاد رضایت برای پایگاه اصلی رأی خود ناکام مانده است.
{{name}}
{{content}}